Na današnji dan prije 30 godina, 5. augusta 1995. godine, poginuo je brigadni general Armije Republike BiH Izet Nanić, komandant legendarne 505. viteške brigade i heroj oslobodilačkog rata. Rođen 1965. u Bužimu, Nanić je svoj vojni put započeo u JNA, ali je početkom agresije na BiH napustio tu vojsku i stavio se u službu odbrane domovine. Njegovo ime danas je sinonim za hrabrost i nepokolebljivost krajiških boraca.
Pod njegovom komandom Bužim je postao simbol otpora, a 505. viteška brigada nikada nije izgubila ni pedalj teritorije. Nanić je vodio svoje borce kroz najteže ratne operacije, od osvajanja Čorkovaće i akcije „Munja ’93“ do slamanja autonomije Fikreta Abdića i zaustavljanja operacije „Breza 94“. U svakom trenutku bio je među borcima, poznat po mirnoći, odlučnosti i strategiji koja je slabije naoružane branitelje pretvarala u pobjednike.
Njegova posljednja borba bila je tokom operacije „Oluja“, kada je 5. korpus Armije RBiH krenuo prema Dvoru na Uni da spoji linije s Hrvatskom vojskom. Samo nekoliko sati prije konačne deblokade, Izet Nanić poginuo je u zasjedi, boreći se do posljednjeg daha. Posthumno je odlikovan Ordenom heroja oslobodilačkog rata, a njegovi saborci i Krajišnici pamte ga kao čovjeka koji je znao i voditi i biti među njima.
Njegov Bužim i danas nosi epitet simbola bosanskog otpora, a priča o Izetu Naniću ostaje priča o čovjeku čija je hrabrost i vizija zauvijek upisana u historiju Bosne i Hercegovine.
