Ono što je Asim Ferhatović Hase za navijače i građane Sarajeva, to je i Mustafa Hukić Huka za navijače Slobode i građane Tuzle. Huka i legendarni Mirza Delibašić Kinđe, jedini su sportisti koji su zarad svojih zasluga dobili ulice u gradu gdje su rođeni. Hukin memorijal je za nama, dolazi nam memorijalna košarkaška utakmica u spomen na Kinđeta, Antu Ramljaka i Ismeta Mišu Berberovića…
Izvanredna prilika da se progovori o trenutnoj poziciji tuzlanskog sporta koja je po mnogima najteža u istoriji. U godini kada se proslavlja 90 godina postojanja SD “Sloboda”, o toj važnoj istorijskoj činjenici podsjetnice šalju poneki novinar i rijetki entuzijasta.
Vlasti, i općinske i kantonalne, mudro šute, jer ako bi progovorile to bi predstavljalo potencijalnu opasnost za izdvajanje novca za dostojno obilježavanje rođendana koji je značajni od svih u paketu “Cum grano salisa” i “Sajmova šljiva”.
Zahvaljujući Mitru Trifunoviću Uči i ostalim aktivistima Komunističke partije u Kraljevini Jugoslaviji udareni su temelji RSD “Sloboda”. Godinama je “Sloboda” bila proganjanja i na udaru nacionalista koji su pošto – poto htjeli uništiti duh napredne omladine i revolucionarstva.
Opstala je “Sloboda” zato što su za njen opstanak zalagali građani Tuzle. Opstala i 1919. i 1945. i 1992. godine. Zbog pobrojanog “Sloboda” je godinama bila personifikacija za Tuzlu, a da li će tako biti ubuduće pokazaće vrijeme koje dolazi.
Godina “Slobodinog” jubileja davnih dana se trebala obilježavati. Primjerice jedna od akcija mogle bi biti projekcije najvećih dometa “Slobode”. Zbog čega mlađi naraštaji ne bi pogledali majstoricu “Sloboda Dite” iz Zadra ili “Slobodin” nastup u Kupu UEFA ili pobjedu rukometaša nad “Steauom” u Kupu evropskih šampiona…
Na, koncu zbog čega Tuzla ne bi imala “Sportsku sobu”, ako već nema uslova za osnivanje “Muzeja sporta”. Turističkim stremljenjima nikako ne bi naškodio “Muzej sporta”. Šta više turisti bi na jednom mjestu imali priliku da dobiju informaciju da su u Tuzli rođeni velikani kakvi su Kinđe ili Huka, da Tuzla ima evropske šampione “Jedinstvo Aida” ili Zlatan Saračević, da je Tuzla nekada imala izvanredne gimnastičare, atletičare, stonotenisere, da je iz Tuzle Salih Selesković Sele prvi profesor fizičke kulture u BiH…
Ne treba otkrivati “toplu vodu” i pričati o značaju sporta na planu jačanja zdravog duha i patriotizma. Sportu treba vratiti stari sjaj, baš kao i “Slobodi”. Do tada dokazani sportski entuzijasti pričaće o prošlim “zlatnim vremenima”, a mi koji volimo sport živjećemo za dan kada ćemo s tribina “Tušnja” u utakmicama evropskih kupova čuti: “Svi u napad jedan je Huka”.
Edin Skokić