Današnji premijer Španije Pedro Sanchez, koji se posljednjih godina ističe kao jedan od najglasnijih evropskih lidera u suprotstavljanju američkoj politici prema Iranu, krajem devedesetih godina radio je u Bosni i Hercegovini.
Sanchez je 1999. godine bio šef kabineta tadašnjeg visokog predstavnika u BiH Carlosa Westendorpa. U Sarajevu je boravio relativno kratko, jer je već u augustu iste godine Westendorpa na poziciji visokog predstavnika naslijedio austrijski diplomata Wolfgang Petritsch.
Španski list El Pais u jednom profilu iz 2020. godine podsjetio je na Sanchezov boravak u Bosni i Hercegovini i političku atmosferu koja je tada vladala u zemlji. Prema navodima ovog lista, Sanchez je u Sarajevo stigao u periodu kada su odnosi u regionu bili dodatno zategnuti zbog NATO operacija protiv Srbije.
U tekstu se navodi i zanimljiva anegdota iz tog perioda. Tokom jednog sastanka sa predstavnicima vlasti iz Republike Srpske, članovi delegacije su, prema navodima El Paisa, upozoreni da ne piju sok od narandže koji im je bio ponuđen.
Navodno je prevodilac tokom pauze čuo razgovor u kuhinji nakon čega je upozorio delegaciju da je u piće možda stavljena neka neugodna supstanca ili da je neko pljunuo u sok. Nakon tog događaja, članovi delegacije su, kako se navodi, na sastanke počeli nositi vlastitu flaširanu vodu.
Nakon povratka iz Bosne i Hercegovine Sanchez je radio kao savjetnik u nekoliko privatnih kompanija. Njegova politička karijera počela je 2003. godine kada je izabran za zastupnika u Gradskom vijeću Madrida.
U godinama koje su uslijedile bio je zastupnik u španskom parlamentu i lider opozicije kao član Socijalističke radničke partije Španije. Na funkciju premijera Španije izabran je 2018. godine.
Sanchez je posljednjih godina posebno u fokusu međunarodne javnosti zbog svojih stavova o međunarodnim krizama. Otvoreno je kritikovao izraelske vojne operacije u Gazi, a nakon povratka Donalda Trumpa na vlast u Sjedinjenim Američkim Državama više puta je ulazio u političke sporove sa američkom administracijom.
Jedna od njegovih najzapaženijih odluka bila je da Sjedinjene Američke Države ne mogu koristiti vojne baze u Španiji za napade na Iran, čime se izdvojio među evropskim liderima koji su uglavnom pružili podršku američkoj politici.
